تراشکاری چیست؟

تراشکاری یک روش برش فلزات است که به وسیله یک ابزار سطح داخلی یا خارجی قطعه ایی فلزی یا غیره فلزی را شیار میدهند و براده برداری میکنند.

و در اکثر موارد ابزارثابت است در حالی که قطعه کار در حال چرخش بروی دستگاه تراش است.که امروزه با توجه به اهمیت تراشکاری در دنیای امروز، پشرفت و توسعه های بسیارزیادی پیدا کرده است. عملیات تراشکاری با یک لبه برنده (ابزار برش) انجام می شود.

تراشکاری صنعتی در سراسر ایران

ابزارهای برش امروزه به دقت طراحی می شوند و این امر بر اساس ده ها تجربه و تحقیق توسعه یافته است. از شکل هندسی و جنس ابزار گرفته تا شکل کلی “نوع گرفتن سرو ته روی ابزار گیر” “نوع ساقه یا طرح های مدل دار”  ابزار تراشکاری صنعتی از آن چنان پشرفتی در زمینه برش فلزات برخوردار بوده و همچنان نیز است که آنچه امروز قابل اجراست بیست سال قبل حتی تصورش نیز مشکل بود. بسیاری از اصولی که برای برش فلزات تک لبه به کار می رود برای دیگرروش ها حتی عملیات فرز کاری که در آن یک ابزار چند لبه دوران می کند نیز کاربرد دارد.

انواع تراش

  1. تراشکاری طولی
  2. پیشانی تراشی (کف تراشی)
  3. کپی تراشی روی زوایا
  4. پروفیلهای گرد

همچنین ترکیبات زیادی نیز از قبیل ماشینکاری پله ها ، تغییر قطرها و پخ ها هم وجود خواهند داشت.

تراشکاری ترکیبی از دو حرکت است:

  1. دوران قطعه کار
  2. پیشروی ابزار

در بعضی از موارد اجرایی امکان دارد قطعه کار ثابت باشد و ابزار دور قطعه بچرخد اما اصول اصلی و پایه ثابت است.

پیشروی ابزار می تواند در راستای محور قطعه کار باشد که این به معنای تراشیدن قطر قطعه کار تا رسیدن به قطر کوچکتر می باشد. روش دیگر پیشروی ابزار روی یک انتهای قطعه کار به سمت مرکز است که این به معنای کاهش طول قطعه خام می باشد. اغلب پیشروی ها در عملیات مخروط تراشی و کپی تراشی مخلوطی از دو نوع پیشروی فوق خواهند بود.